Leven met ME/CVS is… Steeds weer uitleggen wat je toch zo moe maakt.

Vorige zomer ben ik met een goede vriendin, die van mijn ME/CVS weet en heel begripvol is, een weekje wezen kamperen in een pod, een soort houten tent.

Toen ik na 4 dagen vakantie doodop was, vroeg die vriedin me toch: "Wat maakt de vakantie dan zo vermoeiend voor je?"
Dus ik heb uitgelegd dat het voor mij al vermoeiend is dat ik een paar keer per dag naar het wc-gebouw op en neer moet lopen (een paar minuten verderop). Dat als wij ergens heen gaan, maar eerst even boodschappen doen, een ijsje eten en in de Wereldwinkel ernaast kijken, dat ik dan eigenlijk eerst moet rusten om bij te komen, voordat we kunnen gaan doen wat we eigenlijk gingen doen. En dat naar een meertje gaan om te zwemmen voor mij topsport is, omdat we eerst een half uur moeten rijden, dan een stuk moeten lopen en zwemmen voor mij zware fysieke inspanning is. Etc, etc.

Ondanks haar begrip had ze geen idee. Ze heeft het nu gehoord en een glimp van mijn leven gezien. Maar ik weet zeker dat het niet blijft hangen, omdat het voor haar té vreemd, té onvoorstelbaar is. En dit is iemand die het best wíl begrijpen...

Reactie toevoegen

(If you're a human, don't change the following field)
Your first name.
(If you're a human, don't change the following field)
Your first name.
(If you're a human, don't change the following field)
Your first name.

Filtered HTML

  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.