Welkom!

Op deze site vertel ik over mijn leven als queer met een chronische ziekte. Als gepassioneerd verteller wissel ik informatie af met sprekende voorbeelden en persoonlijke ervaringen. Hopelijk kunt u zich beter inleven in mijn situatie, en in die van vele anderen...

“Wat goed dat je dit voor ze doet!”

Gebaar voor I Love You

Jaren geleden was ik met een groepje vrienden op weg naar de bioscoop. Onderweg werden we door iemand aangesproken die de weg vroeg. Niemand uit het groepje reageerde, behalve ik. Logisch: ik was de enige horende in het gezelschap. Nadat ik de weg had gewezen, kreeg ik de vraag of ik hun begeleider was. “Nee hoor, we zijn vrienden op weg naar de bioscoop.” Ik kreeg een bewonderende blik en het compliment dat het zo goed was wat ik deed.

Corona: doodsangst en massahysterie

Leven in coronamaatschappij (foto: congerdesign)

Eén van de gevolgen van corona verbaast me: de absolute doodsangst die door onze samenleving raast, met als gevolg een milde vorm van massahysterie. Waarom deze angst? Zijn we in paniek omdat het leven opeens anders loopt dan we verwacht hadden? Of komt ons taboe op sterven en alles wat daarmee te maken heeft, opeens te dichtbij? Het zal ook deze keer weer een combinatie van factoren zijn.

Help! Te veel contact door corona

Continu aan de telefoon door corona (foto: Susan Cipriano)

Ongeveer een week geleden schreef ik het blog "Welkom in mijn wereld!". In dit blog vertelde ik dat mijn leven sinds de coronamaatregelen niet veranderd is, omdat ik vanwege mijn beperkingen ik toch al huisgebonden ben. Dat is niet helemaal waar: ik word nu zoveel vaker door vrienden gebeld, dat ik nergens meer aan toe kom. Een opmerkelijk luxeprobleem: ik moet snijden in mijn (digitale) sociale contacten, want het is te veel!

Welkom in mijn wereld!

Sociale media. Afbeelding door Gino Crescoli.

Nu het corona-virus rondwaart in een groot deel van de wereld gelden er ook in Nederland steeds strengere maatregelen om de epidemie te kunnen blijven controleren. Veel mensen vinden het moeilijk dat ze door alle maatregelen grotendeels aan huis gebonden zijn. Voor mij is dit mijn normale dagelijkse leven, want door mijn beperkingen ben ik altijd aan huis gebonden. Kortom, welkom in mijn wereld!

Validisme, oftewel apartheid in Nederland

Discriminatie (afbeelding: Ohmydearlife, via Pixabay)

Het leven met een handicap of chronische ziekte is niet altijd makkelijk. Niet alleen heb je een persoonlijk proces te doorlopen, waarbij je moeten leren leven met je beperking, maar je hebt ook een sociaal proces aan te gaan, waarbij je moet leren omgaan met de vooroordelen vanuit je omgeving. Tot slot heb je ook nog te maken met maatschappelijke en financiële obstakels, want als je een beperking hebt, loop je onherroepelijk aan tegen het Nederlandse beleid van apartheid.

13 praktische tips voor een betere toegankelijkheid

Open dubbele deuren (afbeelding door Capri23auto, via Pixabay)

Overal om mij heen merk ik dat mensen “handicap” en “toegankelijkheid” moeilijke onderwerpen vinden. Zodra deze woorden vallen, krijgt de sfeer een zekere ongemakkelijkheid. Men begint uit te leggen dat “het lastig is”, of dat “er geen budget voor is”, of men negeert het onderwerp, uit verlegenheid. Onnodig, want betere toegankelijkheid is juist makkelijk en kostenloos te realiseren! Het vraagt alleen een beetje goede wil.

Leven met ME/CVS is… Een black-out door hersenmist

Mist. Foto door Katie Moum via Unsplash

Laatst moest ik een workshop geven. Daarvoor had ik een doosje met spullen bij me, dat precies onder de zitting van mijn rolstoel paste. Ideaal, want zo had ik mijn handen vrij om te rollen.

De avond ervoor had ik alles klaar gezet, dus ‘s ochtends sjor ik dat doosje onder mijn zitting vast. Geen enkel probleem, want het is niet moeilijk en bovendien had ik dat vaker gedaan.

De dag verloopt prima. Mijn workshop gaat voorspoedig en het leidt tot een aantal interessante gesprekken naderhand. Kortom, ik ben tevreden.

Pagina's